| Przebieg porodu siłami natury |
Jest to opis przebiegu porodu siłami natury, z jakim spotkają się Panie w prawie wszsytkich szpitalach położniczych w Polsce. Poród siłami natury nie jest równoznaczny z porodem naturalnym, bowiem służy tylko do określenia drogi porodu i braku zabiegowej pomocy, jaką są kleszcze, czy próźniociąg. Jeśli interesuje Cię temat porodu naturalnego zapraszam do zapoznania się z artykułem "Rodzenie na życzenie" umieszczonego w dziale "Ciąża i poród". Poród nie jest spokojnym stanem, w którym zawsze wiadomo co się stanie. Sytuacja porodowa wciąż się zmienia i nigdy nie ma pewności, co będzie za chwilę. Poród to bardzo skomplikowany proces, który ma doprowadzić do tego, by dziecko rozwijające się w łonie matki urodziło się. Jeśli wszystko przebiega prawidłowo, nie ma powodów do obaw. W przeciwnym wypadku jest potrzebna specjalistyczna pomoc położnicza. Poród, tak samo jak i ciąża, są fizjologicznymi stanami organizmu kobiety i tylko w tym kontekście powinny być oceniane i analizowane – zarówno przez matkę, jak i jej lekarza. Dlatego też najczęściej przyjmowaną przez lekarzy taktyką jest spokojne wyczekiwanie na rozwój akcji porodowej. W większości sytuacji to organizm kobiety (choć coraz więcej pojawia się argumentów, że decydentem jest dziecko) decyduje o rozpoczęciu się akcji porodowej i przebiegu porodu, a personel powinien tylko w tym względzie pomagać, a na pewno nie przeszkadzać. Oczywiście taka strategia obowiązuje tylko wtedy, kiedy nie ma ku temu żadnych przeciwwskazań (np. rozwijające się zakażenie wewnątrzpłodowe). W położnictwie wyróżnia się cztery okresy porodu. Pierwszy, w którym tworzy się kanał rodny, drugi, w którym rodzi się dziecko, trzeci, w którym łożysko jest wydalane na zewnątrz i czwarty, w którym narząd rodny kobiety przyzwyczaja się do sytuacji, kiedy nie ma w nim już dziecka. Pierwszy okres Jest to początek czynności porodowej. W organizmie matki dochodzi do szeregu zmian, które mają go przygotować do skomplikowanej procedury urodzenia się dziecka. W tym czasie matka odczuwa regularne skurcze, które przygotowują macicę i szyjkę macicy do porodu. Charakterystyczne dla tego okresu są skurcze macicy – będą one pojawiać się regularnie co 5 do 10 min przez minimum pół godziny i powinny trwać ok. 30 do 45 sekund. Ich podstawową cechą jest powodowanie postępu porodu, czyli zanikanie i zgładzanie się szyjki macicy. W przeciwnym wypadku przyjmuje się, że nie rozpoczęła się czynność porodowa. Macica przez cały czas ciąży wykazuje czynność skurczową, ale o niewielkiej amplitudzie, niewyczuwalną przez kobietę. Pod koniec ciąży pojawiają się serie skurczy, która matka będzie odczuwać. W części przypadków one samoistnie zanikną i nie należy się nimi przejmować. Skurcze porodowe różnią się od nich tym, że nie zanikają i powodują postęp porodu. Jeśli będziesz mieć wątpliwości, zawsze skonsultuj się z lekarzem. Jeśli w powiązaniu ze skurczami nastąpi odpływanie wód płodowych (to jest sytuacja, w której będziesz mieć uczucie jakby wypłynęło z Ciebie około szklanki przejrzystego płynu; jeśli płyn nie jest przejrzysty, jest to sytuacja wysoce niepokojąca) należy niezwłocznie udać się do szpitala. Rozwarcie szyjki macicy sprawdzane jest w badaniu ginekologicznym wewnętrznym przez położną lub lekarza. Wykonywane jest ono zaraz po przybyciu na salę porodową, a później co 2 godziny aż do pełnego rozwarcia i zgładzenia się ujścia zewnętrznego szyjki macicy oraz w sytuacji tego wymagającej, np. jeśli pęknie pęcherz płodowy. Czas trwania tego okresu różni się u wieloródek i u pierwiastek. U kobiet rodzących po raz pierwszy okres rozwierania powinien trwać od 12 do 18 godzin, u wieloródek powinien się zakończyć w 12 godzinie (6-12h). Różnic w przebiegu porodu w zależności od liczby odbytych porodów jest znacznie więcej, np. u pierworódek główka dziecka ustali się (zostanie przyparta do kości miednicy w położeniu, z którego zacznie być wydalane dziecko) znacznie wcześniej niż u wieloródek. Różnice te będą systematycznie wyjaśniane. Ten okres porodu jest właściwym czasem na założenie ewentualnego znieczulenia zewnątrzoponowego, jeśli nie ma do niego przeciwwskazań. Zakłada się je nie wcześniej niż przy 3-centymetrowym rozwarciu się szyjki macicy (maksimum to 10 cm). Wcześniejsze założenie znieczulenia grozi zatrzymaniem akcji porodowej. Od lat 90. XX wieku matka w tym okresie ma pełną swobodę ruchu i nie musi leżeć, a wręcz zaleca się ruch. Może chodzić, siedzieć, czy korzystać z piłki położniczej. Przyspiesza to postęp porodu, aczkolwiek zawsze należy skonsultować się z położną lub lekarzem. Drugi okres Drugi okres jest nazywany okresem wydalania i rozpoczyna się całkowitym rozwarciem ujścia zewnętrznego kanału szyjki macicy a kończy urodzeniem się dziecka. Powinien trwać ok. 30 minut u wieloródek, a do 2 godzin u pierwiastek. W tym czasie zalecenia względem ruchu na większości sal porodowych zmieniają się. Matka już nie powinna się swobodnie poruszać. Należy stosować się do zaleceń położnych i lekarzy. W tym czasie należy bezwzględnie słuchać się położnych i lekarzy oraz wykonywać ich polecenia, szczególnie jeśli założone jest znieczulenie, ponieważ nie czuje się wtedy skurczów macicy. Znacząco skróci to czas trwania tego okresu, a więc i czas trwania bólu. W tej części porodu jest miejsce, by wypychać dziecko na zewnątrz – właśnie wytworzył się kanał, przez który dziecko może urodzić się. Prze się tylko i wyłącznie podczas skurczu i to w czasie jego największego nasilenia (krzywa siły skurczu przyjmuje postać odwróconego dzwonu – krzywa typu Gaussa). Można to przyrównać do parcia na stolec (te uczucia można łatwo pomylić, dlatego pod żadnym pozorem nie wychodź do łazienki bez konsultacji z położną lub lekarzem!). Należy nabrać głęboko powietrza, przyłożyć głowę do piersi (mąż może pomóc) i przeć. W tym czasie nie powinno się wypuszczać powietrza ani krzyczeć, bo to zmniejsza siłę parcia. Powinno udać się zmienić powietrze 3-krotnie. Nogi trzeba podciągnąć do siebie i złapać się dłońmi za kolana. Pod żadnym pozorem nie wolno przeć, kiedy nie ma skurczu – istnieje wtedy niebezpieczeństwo pęknięcia macicy i spowodowania niedotlenienia dziecka. KTG Od momentu przyjęcia na salę porodową powinna być prowadzona kontrola czynności serca dziecka i skurczów macicy, czyli powinna być prowadzona ocena kardiotokograficzna (KTG). Prawidłowy zakres wartości tętna dziecka powinien się zawierać w granicach 120-160 uderzeń na minutę. Podczas skurczu macicy będzie on maleć, ale wzrośnie zaraz po jego zakończeniu. Spadki tętna nie powinny przekroczyć 100’. Dlatego nie powinno się przeć poza skurczem – trzeba dać dziecku szansę na wyrównanie tętna i krążenia. Oznaczenia siły skurczu macicy nie odpowiadają rzeczywistej sile skurczu i nie należy się w tym zakresie nimi sugerować. Ich przydatność jest powiązana z oceną tętna dziecka. Nacięcie krocza W polskich szpitalach krocze nacina się prawie zawsze, chroniąc je tym samym przed pęknięciem, które jest poważnym powikłaniem porodu (przy pęknięciu zwieracza odbytu mogą wystąpić później problemy z utrzymaniem stolca). Znieczulenie nie jest potrzebne, jeśli nacięcie jest wykonane w odpowiednim momencie. Nacina się skośnie w prawo pod kątem 45° od poziomu. Nacięte kroczę w znieczuleniu miejscowym zszywa się po urodzeniu łożyska wykonując przy okazji kontrolę szyjki macicy i zaopatrując ewentualne jej pęknięcia. Noworodek Jeśli pediatrzy zdecydują, iż noworodek nie wymaga specjalistycznej opieki, zostaje on przy matce po wykonaniu wszystkich czynności pielęgnacyjnych i medycznych. Jeśli wymagana jest specjalistyczna opieka, noworodek zabierany jest na oddział neonatologiczny (jeśli dany ośrodek go posiada). To jest moment, kiedy mąż może podążyć za swoim dzieckiem i później przekazać informacje zdenerwowanej żonie – która z reguły szybko się wtedy uspokaja. Trzeci okres W tym okresie rodzi się popłód, czyli łożysko wraz z błonami płodowymi. Rozpoczyna się on w momencie urodzenia się dziecka, a kończy urodzeniem się popłodu i powinien trwać maksimum pół godziny, nawet mimo znieczulenia. Jeśli ten czas zostanie przekroczony, zostaje wdrożona specjalna procedura, ale ona nie jest tematem tego opracowania. Urodzony popłód, a szczególnie łożysko, jest sprawdzany, czy urodził się w całości. Jeśli będzie brakowało jakiegoś fragmentu, zostanie wykonane łyżeczkowanie jamy macicy – pozostawienie fragmentów łożyska w macicy po urodzeniu się dziecka może spowodować groźne dla życia zakażenie połogowe. Czwarty okres Czwarty okres jest okresem poporodowym i obejmuje pierwsze kilka godzin po porodzie. Jest to czas, w którym macica obkurcza się i zwężają się światła naczyń krwionośnych. W tym czasie wydobywa się także zakrzepła krew z fragmentami doczesnej (wewnętrzna błona macicy, w której zagnieżdża się dziecko poczęte – zarodek) i jaja płodowego (np. błon płodowych). Z tego powodu sprawdzany jest stan ogólny matki (temperatura ciała, ciśnienie tętnicze), wysokość dna macicy i krwawienie z dróg rodnych – szczególnie w pierwszych 2 godzinach po porodzie. Czas trwania obserwacji nie jest ściśle ustalony – będzie prowadzony tak długo, aż lekarze uzyskają pewność, iż Pacjentce nic nie zagraża. Przedłuży się on po zabiegach położniczych (jak nacięcie krocza) i w sytuacji krwawienia.
|
(0 vote)
 |
|
Powered by MarianWeb.eu © 2009